Αξιολόγηση Χρήστη:  / 6
ΧειρότεροΚαλύτερο 

12321230 10206490627756747 365526325753709238 n...και δεν φταίει η «κρίση» για αυτή την κατάσταση. Τα τελευταία χρόνια και ειδικά τη φετινή θεατρική σαιζόν όλο και περισσότερο βλέπουμε θεατρικές ομάδες αλλά και επαγγελματικούς θιάσους να γυρίζουν από θέατρο σε θέατρο σαν τους πρόσφυγες για να βρουν στέγη να εκφράσουν τις ανησυχίες τους. Αυτό όμως είναι κάτι απόλυτα θεμιτό.

Το τραγικό είναι πως οι περισσότεροι χώροι προκειμένου να «γεμίσουν» το πρόγραμμά τους και να ανταπεξέλθουν οικονομικά χάνουν πλήρως τον καλλιτεχνικό έλεγχο, με αποτέλεσμα ιστορικοί χώροι και θέατρα να χάνουν πλήρως τον χαρακτήρα τους. Ομάδες, ομαδούλες, χορευτικές, performance, σκηνικές συνθέσεις, ξεπερασμένα ρεπερτόρια άλλως δεκαετιών που δεν έχουν καμία σχέση με τον προβληματισμό της εποχής, βρίσκουν καταφύγιο σε χώρους που προϋπήρξε ρεπερτόριο ενός Ίψεν, ενός Κούντερα, ενός Στρίνμπεργκ, ενός Σαίξπηρ, ενός Ντάριο Φο και τόσων άλλων των οποίων τα κόκαλα τρίζουν εδώ και χρόνια...

 

Και όλα αυτά στο βωμό του χρήματος. Δηλαδή «για ένα κομμάτι ψωμί». Απλώς για να πούμε οι μεν ότι υπάρχουμε και οι δε ότι συντηρούμε με όποιο τρόπο, όποιο εξευτελιστικό κόστος και όποια μέσα απλώς έναν χώρο. Γκρεμίζοντας ουσιαστικά όλο το παρελθόν και την ιστορία που μπορεί να έχει χτιστεί εδώ και χρόνια. Η' όποια ιστορία κάθε καλλιτέχνη, παλαιού ή νεότερου.
Συνεπώς, θα ήταν πολύ πιο έντιμο όχι να κλείσουν αλλά να διατηρήσουν έστω μια επιλογή και μια ποιότητα. Για να μπορέσει και η νεότερη γενιά καλλιτεχνών να εμπνευστεί και να δημιουργήσει πάνω σε όλη αυτή την παρακαταθήκη που μας αφήνουν οι εναπομείναντες παλαίμαχοι δημιουργοί. Αν φυσικά θέλουν να βοηθήσουν – που δεν το βλέπω ουσιαστικά να γίνεται...

 

Αυτό δε σημαίνει φυσικά πως κάθε θίασος, θιασάρχης ή ομάδα δεν πρέπει να εκφράζεται. Χώρος υπάρχει για όλους. Αυτό που λείπει έντονα όμως - ακόμα και από το Εθνικό θέατρο που τόσος λόγος γίνεται γι' αυτό αυτές τις μέρες – είναι ο αληθινός χαρακτήρας και το ουσιαστικό ρεπερτόριο που μπορεί να καθιερώσει ένα θέατρο ή μια κεντρική σκηνή. Αυτό ναι, εμφανέστατα έχει ευτελιστεί πια. Και το μόνο σίγουρο είναι πως οδεύει σε πλήρη διάλυση, όσο αισιόδοξοι κι αν θέλουμε να είμαστε. Με την ελπίδα να βάλουν μυαλό όλοι οι αρμόδιοι και οι υπεύθυνοι.

 

Μην ξεχνάτε κάτι πολύ σημαντικό (οι αρμόδιοι «καλλιτεχνικοί» υπεύθυνοι):
κάθε θέατρο και κάθε έργο – συνεπώς δημόσιος χώρος – ανήκει στους χιλιάδες θεατές που στήριξαν κατά καιρούς τον ίδιο το χώρο, τους καλλιτέχνες, τους δημιουργούς...
Και όλα αυτά τα σεβάστηκαν. Χωρίς αυτούς δύσκολα θα υπήρχε μια ουσιαστική θεατρική ζωή στην πόλη.

 

Σεβαστείτε τους κι εσείς λοιπόν...

 

28/1/2016


 

Θέατρο Άλφα

Νέος Κύκλος

Τελευταίες Αναρτήσεις

lola-blau-tempus-verumΑΠΟΨΕ: LOLA BLAUΜιούζικαλ για μία ηθοποιότου Georg Kreisler   ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΙΣ 18:30 ΑΠΟ 17 ΔΕΚΕΜΒΡIOY   Μετά την περσινή καλλιτεχνική...
Δημιουργήθηκε 14/11/2017
diva-ixnosΜετά την μεγάλη επιτυχία που γνώρισε πριν 2 χρόνια η παράσταση "DIVA" σε σκηνοθεσία Κώστα Ζέκου, ανεβαίνει πάλι πλήρως ανανεωμένη, στο ΙΧΝΟΣ στον...
Δημιουργήθηκε 14/11/2017