Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0
ΧειρότεροΚαλύτερο 

GretaGarbo   Η Γκρέτα Γκάρμπο ήρθε στη Σουηδία, μια σύντομη επίσκεψη για να συμβουλευτεί ένα Σουηδό γιατρό. Μια φίλη μου τηλεφώνησε και μου είπε ότι η σταρ επιθυμούσε να επισκεφτεί την κινηματογραφούπολη αργά κάποιο απόγευμα. Είχε πει όχι σε αντιπροσωπείες υποδοχής και απορούσε αν ήθελα να τη συναντήσω και να της δείξω τον πρώην χώρο της δουλειάς της.
   Ένα κρύο απόγευμα λίγο μετά τις έξι σταμάτησε στην αυλή της κινηματογραφούπολης μια μαύρη γυαλιστερή λιμουζίνα. Ο βοηθός μου κι εγώ την καλωσορίσαμε. Ύστερα από ένα κάποιο μπέρδεμα και μια κάπως βεβιασμένη συνομιλία η Γκρέτα Γκάρμπο και γω μείναμε μόνοι στο απλό μου γραφείο. Ο βοηθός μου παράλαβε τη φίλη και κέρασε κονιάκ και τα τελευταία κουτσομπολιά.
   Το δωμάτιο ήταν στενό, ένα γραφείο, μια καρέκλα και ένας καθισμένος καναπές. Κάθισα στο γραφείο, η Γκρέτα Γκάρμπο στον καναπέ,

η λάμπα του γραφείου ήταν αναμμένη.

«Αυτό ήταν το δωμάτιο του Στίλερ», είπε αμέσως και κοίταξε γύρω. Δεν το ήξερα και είπα ότι πριν από μένα καθόταν εδώ ο Γκούσταφ Μολάντερ. Ναι, είναι το δωμάτιο του Στίλερ, το ξέρω σίγουρα. Μιλήσαμε λίγο αόριστα για τον Στίλερ και τον Σιέστρεμ, διηγήθηκε ότι ο Στίλερ την είχε σκηνοθετήσει σε μια χολιγουντιανή ταινία. Στην πραγματικότητα ήταν ήδη διωγμένος, είπε. Διωγμένος και άρρωστος. Δεν ήξερα τίποτα. Δεν παραπονέθηκε ποτέ του, είχα τα δικά μου προβλήματα.

Σιωπή...

 

Ξαφνικά έβγαλε τα μεγάλα γυαλιά ηλίου που της σκέπαζαν το πρόσωπο και είπε : «Αυτή είμαι λοιπόν, κύριε Μπέργκμαν».
Το χαμόγελο ήταν γρήγορο και εκθαμβωτικό, ειρωνικό.
   Είναι δύσκολο να πεις αν οι μεγάλοι μύθοι είναι αδιάκοπα μαγικοί εξαιτίας του ότι είναι μύθοι ή αν η μαγεία είναι μια ψευδαίσθηση, δημιουργημένη από μας τους δέκτες. Εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία. Στο μισοσκόταδο του στενού δωματίου η ομορφιά της ήταν άψογη. Αν είχα συναντήσει κάποιον άγγελο από το ευαγγέλιο θα έλεγα ότι η ομορφιά του αιωριζόταν γύρω της. Υπήρχε μια ζωτικότητα γύρω από τα μεγάλα, καθαρά χαρακτηριστικά του προσώπου, το μέτωπο, το κόψιμο των ματιών, το ευγενικά σχεδιασμένο σαγόνι, την ευαισθησία των ρουθουνιών.

   Κατάγραψε αμέσως την αντίδρασή μου, χάρηκε, άρχισε να διηγείται για τη δουλειά με το παραμύθι του Γέστα Μπέρλινγκ. Πήγαμε πάνω στο Μικρό Ατελιέ και ψάχναμε στην αριστερή γωνιά. Στο πάτωμα υπήρχε ακόμα μια τρύπα από την πυρκαγιά στο Έκεμπυ. Αναφέρθηκε στους βοηθούς και στους ηλεκτρολόγους, όλοι είχαν χαθεί.

«Ένας είχε μείνει κι αυτόν τον είχε πετάξει έξω ο Στίλερ για κάποιο ανεξήγητο λόγο. Στεκόταν προσοχή κατά το βρισίδι, μετά έκανε στροφή επιτόπου κι έφυγε. Δεν ξανάβαλε το πόδι του μέσα αλλά έγινε επιστάτης στην κινηματογραφούπολη και κηπουρός. Αν κάποιος σκηνοθέτης του άρεσε στεκόταν προσοχή με το δίκρανο επ' ώμου, καμιά φορά τραγουδούσε και κανέναν στίχο από το βασιλικό ύμνο. Όποιος δεν του άρεσε έβρισκε συχνά μπροστά στο αυτοκίνητό του ένα σωρό φύλλα ή χιονοστιβάδες.»
   Η Γκρέτα Γκάρμπο γελούσε με το τραχύ, καθαρό γέλιο της. Θυμόταν ότι την ταΐζε με σπιτίσια μπισκότα πιπεράτα. Δεν είχε τολμήσει ποτέ να αρνηθεί.

Κάναμε ένα βιαστικό γύρο στην περιοχή. Φορούσε ένα κομψό ταγιέρ και παντελόνια, κινιόνταν ενεργητικά, το κορμί της ήταν ζωτικό, ελκυστικό. Μια και υπήρχαν γλιστερά σημεία στον απότομο δρόμο με πήρε από το χέρι. Όταν ξαναγυρίσαμε στο δωμάτιό μου ήταν χαρούμενη και χαλαρωμένη. Ο βοηθός μου και η φίλη στο διπλανό δωμάτιο θορυβούσαν με κέφι.
«Ο Αλφ Σιέμπεργκ ήθελε να κάνουμε μια ταινία μαζί, ένα ολόκληρο καλοκαιρινό βράδυ καθόμαστε στο αυτοκίνητο έξω στο Ντιουργκώρντεν, ήταν τόσο πειστικός, ήταν ακαταμάχητος. Του είπα ναι αλλά το επόμενο πρωί μετάνιωσα και είπα όχι. Ήταν φοβερά ανόητο. Νομίζετε κι εσείς κύριε Μπέργκμαν ότι ήταν ανόητο;»

Έσκυψε μπροστά προς το γραφείο έτσι ώστε το κάτω μέρος του προσώπου φωτίστηκε από τη λάμπα.
Τότε είδα κάτι που δεν είχα δει! Το στόμα της ήταν άσχημο : μια χλωμή χαρακιά περικυκλωμένη από ρυτίδες. Ήταν παράξενο και μ' αναστάτωνε. Όλη αυτή η ομορφιά και μέσα στην ομορφιά αυτό το φάλτσο ακόρντ. Αυτό το στόμα και το τι έλεγε δεν μπορούσε κανείς χειρούργος ή μακιγιαδόρος να το κρύψει. Διάβασε αμέσως τις σκέψεις μου και έπεσε σε σιωπή.
Λίγα λεπτά αργότερα είπαμε αντίο.


Την έχω σπουδάσει στην τελευταία της ταινία, είναι τριάντα έξι χρονών. Το πρόσωπο είναι ωραίο αλλά σφιγμένο, το στόμα χωρίς ελαστικότητα, η ματιά ασυγκέντρωτη την περισσότερη ώρα και λυπημένη παρά τις καταστάσεις της κωμωδίας.

 

Το κοινό της ίσως διαισθανόταν κάτι που ο καθρέφτης μακιγιαρίσματος της το είχε ήδη πει.

 

Ίνγκμαρ Μπέργκμαν

Φωρέ, 25/9/1986

Θέατρο Άλφα

Νέος Κύκλος

Τελευταίες Αναρτήσεις

lola-blau-tempus-verumΑΠΟΨΕ: LOLA BLAUΜιούζικαλ για μία ηθοποιότου Georg Kreisler   ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΙΣ 18:30 ΑΠΟ 17 ΔΕΚΕΜΒΡIOY   Μετά την περσινή καλλιτεχνική...
Δημιουργήθηκε 14/11/2017
diva-ixnosΜετά την μεγάλη επιτυχία που γνώρισε πριν 2 χρόνια η παράσταση "DIVA" σε σκηνοθεσία Κώστα Ζέκου, ανεβαίνει πάλι πλήρως ανανεωμένη, στο ΙΧΝΟΣ στον...
Δημιουργήθηκε 14/11/2017