Αξιολόγηση Χρήστη:  / 0
ΧειρότεροΚαλύτερο 

Jack-Lemmon-and-Walter-Matthauτης Άννας Σιούλα

 

 

Πολλές φορές ακούγεται, ότι οι φιλίες στο χώρο της δουλειάς είναι δύσκολες. Ιδιαίτερα στο χώρο της υποκριτικής είναι σχεδόν ακατόρθωτο να αναπτυχθούν φιλίες. Ο Walter Matthau και ο Jack Lemmon είναι δύο εξαιρετικοί ηθοποιοί που με τη μακροχρόνια και δυνατή φιλία τους ανατρέπουν τις όποιες θεωρίες περί φιλίας.


Ο Walter Matthau γεννήθηκε ως Walter John Matthow στις 1/10/1920 στη Νέα Υόρκη και ήταν το δεύτερο παιδί της οικογένειας. Οι γονείς του ήταν μετανάστες που ήρθαν στις ΗΠΑ για να εργαστούν και είχαν άλλον ένα γιο. Ο πατέρας του Milton Matthow ήταν Ρώσος και εργαζόταν σαν περιπλανώμενος μικροπωλητής, ενώ η μητέρα του Rose Berolsky ήταν από τη Λιθουανία και εργαζόταν σε εργοστάσιο.

Από πιτσιρικάς θα έχει την πρώτη του επαφή με τον χώρο του θεάματος, καθώς όταν είχε πάει κατασκήνωση συμμετείχε στα σκετσάκια που διοργανώνονταν κάθε Σάββατο βράδυ. Σε ηλικία 11 ετών ξεκινάει να δουλεύει πουλώντας αναψυκτικά ενώ παράλληλα συμμετείχε σε μία ομάδα καλλιτεχνών που παρουσίαζε διάφορα νούμερα σε κάποιο μη αγγλόφωνο θέατρο της Νέας Υόρκης. Τελειώνοντας το σχολείο απέκτησε διάφορες θέσεις εργασίας στον δημόσιο τομέα. Μία από αυτές ήταν να προπονεί τους αστυνομικούς στο μποξ. Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο κατετάγη με τις δυνάμεις της αεροπορίας και υπηρέτησε στο ίδιο τάγμα με τον James Stewart στην Αγγλία. Οι μάχες εκεί του έδωσαν τον βαθμό του λοχία και έξι αστέρια. Μετά το τέλος του πολέμου αποφάσισε ότι θέλει να ασχοληθεί με την υποκριτική. Σπούδασε μαζί με τον Tony Curtis και τον Gene Sacks στο δραματικό εργαστήρι της σχολής New York's New School. Σε όλη τη μετέπειτα πορεία του θα έχει σημαντικές ερμηνείες τόσο στο φακό όσο και στο σανίδι, ενώ θα συμμετέχει και σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές και σειρές. Το 1966, κι ενώ γύριζε το 'The Fortune Cookie', υπέστη έμφραγμα και έτσι τα γυρίσματα έμειναν πίσω για αρκετές εβδομάδες. Οι οδηγίες των γιατρών μετά την ανάρρωση, ήταν να περπατάει καθημερινά κι έτσι ξεκίνησε τζόκινγκ διανύοντας αρκετά χιλιόμετρα ανά ημέρα.

Δημιουργήθηκε πολύς ντόρος γύρω από το όνομα του καθώς είχε πει σε μία του συνέντευξη πως το πραγματικό του επίθετο ήταν Matuschanskayasky, ξεκινώντας έτσι μία έρευνα για το κατά πόσο αυτό ίσχυε. Το 1974 έκανε ένα μικρό πέρασμα από την ταινία 'Earthquake' στο ρόλο του μεθυσμένου τύπου στο μπαρ. Το όνομα του μπήκε στους τίτλους ως Walter Matuschanskayasky. Αργότερα αποδείχθηκε πως ήταν απλά ένα αστείο καθώς ο ηθοποιός είχε γενικότερα την τάση να λέει διάφορα πράγματα μεταξύ σοβαρού και αστείου χωρίς ποτέ κανείς να ξέρει πότε μιλούσε σοβαρά. Αν και έμεινε στην ιστορία κυρίως για τους κωμικούς του ρόλους, δεν ήθελε ποτέ να τον αποκαλούν κωμικό ηθοποιό. Βραβεύτηκε δύο φορές με Tony για τα θεατρικά έργα A Shot in the Dark (1962) και The Odd Couple (1965). Το 1967 κέρδισε το Όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία 'The Fortune Cookie' (1966). Τη βραδιά της απονομής παρέλαβε το βραβείο με ένα γύψο στο χέρι καθώς είχε ένα ατύχημα με ποδήλατο. Το 1997 τιμήθηκε από την ακαδημία για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο ενώ το 1974 η Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου τον βράβευσε για τις ταινίες Pete 'n' Tillie (1972) και Charley Varrick (1973). Οι περισσότεροι τον θυμούνται σαν μια καμπούρικη φιγούρα επειδή είχε σχηματιστεί στην πλάτη του μια μικρή καμπούρα από τραυματισμούς στον πόλεμο. Εκείνος είπε να εκμεταλλευτεί την κλίση της πλάτης του και να γείρει ακόμη πιο πολύ για να ταιριάζει η σκυφτή και σκυθρωπή μορφή του με τους μίζερους και κακούς χαρακτήρες που υποδυόταν συνήθως.

 

Ο Jack Lemmon ήρθε στον κόσμο ως John Uhler Lemmon III στις 8/2/1925 μέσα στο ασανσέρ ενός μαιευτηρίου της Μασαχουσέτης. Ήταν το μοναχοπαίδι της Mildred Burgess LaRue και του John Uhler Lemmon Jr., πρόεδρου μιας εταιρείας ντόνατ. Από τα 8 του χρόνια δήλωνε πως ήταν αποφασισμένος να γίνει ηθοποιός. Σπούδασε στο Harvard όπου ήταν μέλος σε αρκετές φοιτητικές λέσχες. Αφού υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό σπούδασε υποκριτική με καθηγήτρια τη Γερμανίδα ηθοποιό Uta Hagen ξεκινώντας σύντομα να παίζει στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και στο θέατρο. Μία λαμπρή πορεία ήταν απλωμένη μπροστά του. Ήταν επίσης ένας πολύ καλός πιανίστας αν και αυτοδίδακτος. Η πρώτη του δουλειά πριν μπει στον χώρο του θεάματος ήταν να παίζει πιάνο σε μπαρ ενώ το 1980 θα γράψει τη μουσική της ταινίας 'Tribute' στην οποία πρωταγωνιστούσε. Ήταν ένας εξαιρετικός ηθοποιός ο οποίος δεν είχε πει ποτέ κακή κουβέντα για κανέναν συνάδελφο του, ακόμη και αν κάποιοι την άξιζαν. Η γνώμη του για τις υπέρογκες αμοιβές των ηθοποιών στον κινηματογράφο ήταν πως κανένας δεν αξίζει τόσα λεφτά πολύ περισσότερο δε ένας ηθοποιός. Ήταν ο αγαπημένος ηθοποιός του σκηνοθέτη Billy Wilder ενώ είχε πολύ καλές σχέσεις και με τον σκηνοθέτη Blake Edwards. Έχει κερδίσει δύο φορές το Όσκαρ, ένα Β' ανδρικού ρόλου για την ταινία Mister Roberts (1955) και ένα Α' ανδρικού ρόλου για την ταινία Save the Tiger (1973). Έχει τιμηθεί με [ο Ving Rhames παραχωρεί τη Χρυσή Σφαίρα στον Jack Lemmon] τρία βραβεία BAFTA για τις ταινίες Some Like It Hot (1959), The Apartment (1960) και The China Syndrome (1979). Στο φεστιβάλ των Καννών κέρδισε δύο φορές βραβείο για τις ταινίες The China Syndrome (1979) και Missing (1982) του «δικού μας» Κώστα Γαβρά. Τέλος το 1988 το AFI (American Film Institute) τον τίμησε για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο ενώ έχει κερδίσει και 7 Χρυσές Σφαίρες, μία εκ των οποίων παραχωρήθηκε στον Lemmon από τον ηθοποίο Ving Rhames. Οι δυο τους ήταν υποψήφιοι για το βραβείο το 1998. Τελικά κέρδισε ο Rhames. Όμως από τεράστια εκτίμηση όπως είπε ο ίδιος για τον Lemmon τον κάλεσε στη σκηνή τη βραδιά της απονομής δίνοντας του το βραβείο, αναγκάζοντας έτσι την Ένωση Ανταποκριτών του Χόλυγουντ να φτιάξει άλλο ένα για τον Rhames.

 

Όταν ακούει κανείς Jack Lemmon και Walter Matthau το πρώτο πράγμα που του έρχεται στο μυαλό είναι γέλιο μέχρι δακρύων. Ο καθένας έχει γράψει τη δική του σελίδα στην ιστορία του σινεμά όμως ο συνδυασμός των δύο ηθοποιών είναι απίστευτα εκρηκτικός! Από τη στιγμή που ήρθαν στον κόσμο αυτόν ήταν γραφτό να συναντήσει ο ένας τον άλλον και να γίνει χαλασμός Κυρίου! Υπάρχουν δύο εκδοχές για το πώς αντάμωσαν οι δρόμοι τους. Ο Jack Lemmon θυμάται πως συναντήθηκαν για πρώτη φορά σ'ένα εστιατόριο ενώ ο Walter Matthau ισχυρίζεται ότι αυτό έγινε σ'ένα ντελικατέσεν. Το σημαντικό είναι πως συναντήθηκαν, κι από εκείνη τη στιγμή μία υπέροχη συνεργασία γεννήθηκε. Οι δύο τους έχουν παίξει μαζί σε 10 ταινίες αν και στην ταινία 'JFK' (1991) δεν έχουν κοινές σκηνές, ενώ ο Jack Lemmon σκηνοθέτησε τον Walter Matthau το 1971 στην ταινία 'Kotch'. Το 1992 συμμετείχαν και οι δύο στο ντοκιμαντέρ για τη δολοφονία του John Kennedy με τίτλο 'Beyond 'JFK': The Question of Conspiracy'. Το 1964 ο Walter Matthau έπαιξε στην ταινία 'Ensign Pulver' που αποτελεί σίκουελ της ταινίας 'Mister Roberts' στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Lemmon. Εκτός από μία σπουδαία συνεργασία, οι δύο ηθοποιοί <<δέθηκαν>> και με μία ανεπανάληπτη αδελφική φιλία σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Ήταν σαν να γεννήθηκαν για να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον. Ο ήσυχος και μετρημένος Lemmon αντιπαρέρχεται από τον χαβαλέ και χύμα Matthau. Μοιράστηκαν τον ίδιο επαγγελματικό χώρο, την ίδια καριέρα, την ίδια ζωή και τον ίδιο θάνατο. Ηττήθηκαν από τον καρκίνο φεύγοντας από τη ζωή με ένα χρόνο διαφορά. Πρώτος έφυγε ο Walter Matthau στις 1/7/2000 και [ο Jack σκηνοθετει τον φίλο του Walter στο Kotch] στη συνέχεια ο Jack Lemmon στις 27/6/2001. Μοιράστηκαν ακόμη και το ίδιο πάθος για τη μουσική. Πιανίστας ο Lemmon, λάτρης της όπερας ο Matthau. Υπήρξαν και οι δύο υπόδειγμα συνεργατών, σπουδαίοι ηθοποιοί, καλοί οικογενειάρχες και παράδειγμα αμοιβαίου σεβασμού και βαθιάς εκτίμησης, δίνοντας στη λέξη φιλία το νόημα που πρέπει. Το παρεάκι συμπλήρωναν οι Shirley Maclaine, Tony Curtis και Julie Andrews. Όμως το δίδυμο που ξεχώριζε πάντα ήταν ο Jack Lemmon και ο Walter Matthau. Ένα «παράξενο ζευγάρι» που μας έχει χαρίσει άφθονο γέλιο αλλά και μας έχει συγκινήσει αρκετές φορές. Μία φιλία που πηγάζει από βάθος καρδιάς! Και θα συνεχίζει να ξεχωρίζει όσα χρόνια κι αν περάσουν γιατί οι παντοτινές και αληθινές φιλίες δεν σβήνουν ποτέ...

 

Επιλεκτική Φιλμογραφία

 

Jack Lemmon:

 

1954 It Should Happen to You (Pete Sheppard)

Phffft! (Robert Tracey)

1955 Mister Roberts (Ensign Frank Thurlowe Pulver)

My Sister Eileen (Robert "Bob" Baker)

1956 You Can't Run Away From It (Peter Warne)

1958 Bell, Book and Candle (Nicky Holroyd)

1959 Some Like It Hot (Jerry "Gerald" / "Daphne")

1960 The Apartment (C. C. Baxter)

1962 Days of Wine and Roses (Joe Clay)

1963 Irma la Douce (Nestor Patou / Lord X)

1965 How to Murder Your Wife (Stanley Ford)

The Great Race (Professor Fate / Prince Hapnick)

1969 The April Fools (Howard Brubaker)

1970 The Out-of-Towners (George Kellerman)

1972 The War Between Men and Women (Peter Edward Wilson)

Avanti! (Wendell Armbruster, Jr.)

1973 Save the Tiger (Harry Stoner)

1975 The Prisoner of Second Avenue (Mel Edison)

1979 The China Syndrome (Jack Godell)

1980 Tribute (Scottie Templeton)

1982 Missing (Ed Horman)

1985 Macaroni (Robert Traven)

1989 Dad (Jake Tremont)

1996 My Fellow Americans (President Russell P. Kramer)

 

Walter Matthau:

 

1955 The Kentuckian (Stan Bodine)

The Indian Fighter (Wes Todd)

1956 Bigger Than Life (Wally Gibbs)

1957 A Face in the Crowd (Mel Miller)

1963 Charade (Hamilton Bartholemew/Carson Dyle)

1964 Ensign Pulver (Doc)

Fail-Safe (Groeteschele)

1964 Goodbye Charlie (Sir Leopold Sartori)

1967 A Guide for the Married Man (Paul Manning)

1968 The Secret Life of an American Wife (The Movie Star)

1969 Hello, Dolly! (Horace Vandergelder)

Cactus Flower (Dr. Julian Winston)

1971 A New Leaf (Henry Graham)

Plaza Suite (Roy Hubley/Jesse Kiplinger/Sam Nash)

1972 Pete 'n' Tillie (Pete)

1973 Charley Varrick (Charley Varrick)

1974 The Taking of Pelham One Two Three (Police Lt. Zachary Garber)

1975 The Sunshine Boys (Willy Clark)

1976 The Bad News Bears (Coach Morris Buttermaker)

1978 House Calls (Dr. Charley Nichols)

California Suite (Marvin Michaels)

1980 Little Miss Marker (Sorrowful Jones)

Hopscotch (Miles Kendig/James Butler/Mr. Hannaway/Leonard Ross)

1981 First Monday in October (Dan Snow)

1982 I Ought to Be in Pictures (Herbert Tucker)

1985 Movers & Shakers (Joe Mulholland)

1986 Pirates (Captain Thomas Bartholomew Red)

1988 The Little Devil (Maurice)

1993 Dennis the Menace (Mr. George Wilson)

1994 I.Q. (Albert Einstein)

1996 I'm Not Rappaport (Nat Moyer)

2000 Hanging Up (Lou Mozell)

 

Jack Lemmon and Walter Matthau:

 

1966 The Fortune Cookie (Harry Hinkle, Willie Gingrich)

1968 The Odd Couple (Felix Ungar, Oscar Madison)

1971 Kotch (Directing / Sleeping bus passenger, Joseph P. Kotcher)

1974 The Front Page (Hildebrand "Hildy" Johnson, Walter Burns)

1981 Buddy Buddy (Victor Clooney, Trabucco)

1991 JFK (Jack Martin, Senator Long)

1992 Beyond JFK: The Question of Conspiracy (αφηγητές)

1993 Grumpy Old Men (John Gustafson, Max Goldman)

1995 Grumpier Old Men (John Gustafson, Max Goldman)

The Grass Harp (Dr. Morris Ritz, Judge Charlie Cool

1997 Out to Sea (Herb Sullivan, Charlie Gordon)

1998 The Odd Couple II (Felix Ungar, Oscar Madison)

 


 

Θέατρο Άλφα

Νέος Κύκλος

Τελευταίες Αναρτήσεις

lola-blau-tempus-verumΑΠΟΨΕ: LOLA BLAUΜιούζικαλ για μία ηθοποιότου Georg Kreisler   ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΙΣ 18:30 ΑΠΟ 17 ΔΕΚΕΜΒΡIOY   Μετά την περσινή καλλιτεχνική...
Δημιουργήθηκε 14/11/2017
diva-ixnosΜετά την μεγάλη επιτυχία που γνώρισε πριν 2 χρόνια η παράσταση "DIVA" σε σκηνοθεσία Κώστα Ζέκου, ανεβαίνει πάλι πλήρως ανανεωμένη, στο ΙΧΝΟΣ στον...
Δημιουργήθηκε 14/11/2017